Erik Axl Sund, Trauma

Jeszcze mroczniejsze oblicze Victorii

Erik Axl Sund, Trauma
tytuł oryginalny: Hungerelden
przekład: Wojciech Łygaś
cykl: Oblicza Victorii Bergman tom 2
wydawnictwo: Sonia Draga
data wydania: 21 maja 2014 r.
liczba stron: 407
ISBN: 978-83-7508-934-9
okładka: broszurowa ze skrzydełkami

Na premierę drugiej części serii Oblicza Victorii Bergman czekałam z dużą niecierpliwością. Pierwszy tom autorstwa szwedzkiego duetu okazał się książką, która nie dość, że mocno wryła mi się w pamięć, to okazała się historią inteligentną i nie do końca przewidywalną. Kiedy w moich rękach znalazła się Trauma wiedziałam, że trudno będzie mi się oderwać od lektury. I mogę powiedzieć jedno, że duet Jerkera Erikssona i Håkana Axlandra Sunquista potwierdza przysłowie, że co dwie głowy, to nie jedna w stu dziesięciu procentach.

Sprawa brutalnych morderstw nieletnich imigrantów utknęła w miejscu. Brak nowych dowodów spowodował, że dochodzenie zostaje unieważnione. Lecz komisarz Jeanette Kihlberg nie daje za wygraną i wraz z jednym ze swoich podwładnych, Hurtigiem, nieoficjalnie ją kontynuują.

W tym samym czasie pani komisarz zostaje przydzielona nowa sprawa. Zostaje bestialsko zamordowany szwedzki biznesmen, a sposób dokonania zbrodni wskazuje na to, iż był to akt zemsty. Sprawa zaczyna się coraz mocniej komplikować, gdy niedługo później zaczynają ginąć inne osoby. Dochodzenie wskazuje, że były one w jakiś sposób związane z ekskluzywną szkołą w Sigtunie...

Zabicie człowieka jest dość łatwe. Związane z tym problemy mają raczej charakter psychiczny, a ich wyleczenie zależy od różnych okoliczności. Żeby zabić, większość ludzi musi pokonać liczne bariery. Empatia, sumienie i refleksja to główne przeszkody w posługiwaniu się brutalną przemocą i chęcią zabijania.
Jednak dla niektórych ludzi zabicie człowieka to żaden problem.

Trauma stanowi bezpośrednią kontynuację pierwszego tomu serii Oblicza Victorii Bergman, Obłędu, który zakończył się w momencie, gdy w parku rozrywki Gröna Lund znika syn komisarz Jeanette Kihlberg. Ostatni raz widziała go, gdy razem z Sofią Zetterlund wsiadał na wieże swobodnego spadania. Po kilku godzinach poszukiwań chłopca udaje się odnaleźć, lecz ani on, ani Sofia nie potrafią powiedzieć co się w tym czasie stało. Wypadek ten dodatkowo pogarsza stosunki Jeanette z jej synem, który dowiedziawszy się o rozwodzie rodziców zamyka się w sobie, a kobieta nie wie w jaki sposób może do niego dotrzeć. Jakby tego było mało, zaczyna zdawać sobie sprawę, że uczucie łączące ją z Sofią zaczyna wybiegać poza zwykłe zauroczenie i staje się ono coraz głębsze.

Z drugiej strony jest z kolei Sofia, kobieta-zagadka. Czytelnicy, którzy czytali Obłęd wiedzą już, że Sofia Zetterlund to alter ego Victorii Bergman, kobiety, która jest poszukiwana przez szwedzką policję w celu wyjaśnienia jej związków z zabójstwami dokonanymi na młodych chłopcach. W Traumie dochodzi do nowych wydarzeń, które okazują się prowadzić do ekskluzywnej szkoły z internatem w Sigtunie, gdzie uczyła się między innymi Victoria Bergman. Z tego też powodu policja coraz usilniej stara się ją odnaleźć, lecz wszystkie tropy prowadzą donikąd, zupełnie jakby poszukiwana kobieta z dnia na dzień przestała istnieć.

Zastanawia się, jakie czynniki decydują tak naprawdę o wartości ludzkiego życia.
Liczba żałobników na pogrzebie? Wartość spadku, który pozostał po zmarłym? Medialne zainteresowanie jego śmiercią? Pozycja zmarłego w społeczeństwie? Jego pochodzenie albo kolor skóry?
A może wysokość budżetu na prowadzenie śledztwa?

Podobnie jak Obłęd, Trauma to powieść kryminalna z wyraźnie zaznaczonym wątkiem psychologicznym, dzięki czemu opowiadana historia jest zarazem szalenie inteligentna, jak i przerażająca. W dalszym ciągu przewija się wątek seksualnego wykorzystywania dzieci, lecz dochodzą do niego nowe zagadnienia, takie jak zemsta czy ludzka ślepota na krzywdę dzieci, co czasami okazuje się znacznie gorsze niż sama doznana krzywda, fakt, że ktoś widział, co się dzieje, lecz nie zrobił nic, by temu zapobiec.

W drugim tomie serii Oblicza Victorii Bergman czytelnik w jeszcze większym stopniu zagłębia się w psychikę Sofii/Victorii i dowiaduje się o niej kolejnych rzeczy, które z jednej strony dają mu pełniejszy obraz jej osobowości i doświadczeń, które ją ukształtowały. Zaś z drugiego punktu widzenia historia Victorii oraz powoli odkrywana prawda o niej sprawia, że opowieść jest mocna, brutalna i niepokojąca. Pokazuje w jaki sposób krzywdy, które dziecko doświadczyło w dzieciństwie mogą go zniszczyć jako człowieka dorosłego. Obraz Sofii/Victorii, jaki czytelnik poznał w Obłędzie już nie będzie taki sam...

W ludzkiej naturze leży, że to, co kryje się w zakamarkach duchowego życia, walczy, aby wydostać się na powierzchnię.

Gdy czytałam Obłęd wydawało mi się, że w kolejnej części nic mnie już nie zaskoczy, że autorzy pokazali wszystko, na co ich stać. Myliłam się, i to bardzo. Trauma jest powieścią o wiele mroczniejszą, bardziej zaskakującą i pokręconą, jak tylko pozwala na to chory ludzki umysł. Pozostaje przy tym niezwykle inteligentna i zmuszająca do myślenia, lecz w dalszym ciągu, ze względu na tematykę i brutalność, nie jest to lektura dla każdego. Nadmiar emocji i opisanych bolesnych doświadczeń bohaterów przewijających się przez kartki powieści, sprawiają, że osoby wrażliwsze mogą po prostu nie przebrnąć przez lekturę.

Podobnie jak w poprzedniej części, najnowsza powieść szwedzkiego pisarskiego duetu podzielona jest na krótkie rozdziały, które w połączeniu z dynamiczną akcją i plastycznym językiem sprawiają, że przez opowiadaną historię dosłownie się przelatuje. Tym bardziej że jest ona nawet bardziej wciągająca niż poprzednia część, głównie dzięki ostatnim partiom książki, które wprowadzają ogromną dawkę niepewności i sprawiają, że to, co czytelnikowi wydawało się tak oczywiste w oparciu o pierwszą część serii, nagle staje się jedną wielką zagadką.

Trauma to powieść wieloaspektowa, koncentrująca się na problematyce złożoności ludzkiej psychiki oraz tym samym dotykająca wielu bolesnych tematów, z których na pierwszy plan wysuwa się znęcanie się psychiczne i fizyczne oraz molestowanie seksualne dzieci. Historia bardzo dobrze napisana, lecz zarazem przerażająca swoją bezwzględnością.

Kolejny tom cyklu Oblicza Victorii Bergman będzie nosił tytuł Katharsis, a jego premiera zaplanowana została na listopad bieżącego roku.

Cykl Oblicza Victorii Bergman:

| Obłęd | Trauma | Katharsis |

Dziękuję!