Target acquired
Allen Zadoff, Chłopak Nikt tom 1tytuł oryginalny: The Unknown Assassin #1. I Am the Weapon
przekład: Łukasz Praski
cykl: Chłopak Nikt tom 1
wydawnictwo: Feeria Young
data wydania: 8 października 2014 r.
liczba stron: 344
ISBN: 978-83-7229-419-7
okładka: miękka
Pierwsze z czym kojarzy mi się literatura młodzieżowa to kolejno: pierwsze miłości, ciągłe imprezy połączone z problemami egzystencjalnymi. Choć przeczytałam kilka naprawdę świetnych powieści przeznaczonych dla tej grupy wiekowej, to mimowolnie nasuwają mi się na myśl wyżej wymienione skojarzenia. I pewnie będzie tak przez długi czas. Aczkolwiek muszę zauważyć, że zdarzają się czasami na rynku wydawniczym książki dla nastolatków, które odbiegają od wspomnianego schematu. Jedną z nich jest Chłopak Nikt, powieść amerykańskiego pisarza, Allena Zadoffa.
Z pozoru jest zwykłym szesnastolatkiem. Choć często zmienia szkoły i miejsca zamieszkania, to nie wzbudza niczyich podejrzeń. Przeciętny uczeń liceum, uprawiający sport i flirtujący z dziewczynami. Jednakże całe jego życie jest kłamstwem. Ma wiele imion, zainteresowań, adresów zamieszkania. Prawdziwy jest jedynie fakt, że jest zabójcą. Śmiertelnie skuteczną bronią w rękach Programu. Stoi na straży kraju, broniąc go przed szpiegami i wewnętrznymi niebezpieczeństwami. Właśnie dostał kolejne zadanie, lecz tym razem jest ono o wiele bardziej skomplikowane niż misje, które zazwyczaj wykonywał...
Kiedy to się skończy?
To właśnie chcę wiedzieć.
Moje życie jest jednym nieustannym zadaniem. Przenoszę się z jednego świata do drugiego, tak jak mnie wyszkolono, pozostawiając za sobą tylko ciała. Z każdym zadaniem przychodzą nowe wyzwania, nowe komplikacje, nowe emocje.
Chłopak Nikt to pierwszy tom otwierający trylogię Nieznany zabójca. Jej głównym bohaterem jest szesnastoletni chłopak, który po śmierci swoich rodziców został „przejęty” przez organizację nazywającą się Programem i wyszkolony na zabójcę idealnego. Nie kierującego się uczuciami swoimi czy swoich ofiar. Nie myślącego o łzach bliskich osób, które zamordował w imię wyższej racji. Lecz wszystko się zmienia, gdy zostaje wysłany na misję do Nowego Jorku. Jego kolejnym celem jest... burmistrz tegoż miasta, a na wykonanie zadania ma tylko 5 dni. Nie stanowiłoby to dla niego większego problemu, gdyby nie fakt, że na jego drodze pojawia się inteligentna i piękna córka burmistrza, Sam.
Myślę o obietnicach, które mi składano. O kłamstwach, których słuchałem.
Nie, poprawiam się w myślach. To nie były kłamstwa.
To były obietnice, które źle zrozumiałem.
Byłem wtedy mały. Skąd mogłem wiedzieć?
Gdy na stronach powieści pojawiła się Sam byłam w pewien sposób zła na autora, bo myślałam, że od tego momentu będę miała do czynienia z love story dla nastolatków. Jednakże odetchnęłam z ulgą, gdy autor pchnął akcję w zupełnie innym kierunku, koncentrując się misji młodego zabójcy i jego wewnętrznych konfliktach. To był dla mnie duży plus. Innym plusem była w pewien sposób kreacja głównego bohatera. Czytelnik poznaje jego przeszłość stopniowo, z niezbyt licznymi retrospekcjami, które momentami rodzą więcej pytań niż dają na takowe odpowiedzi. Ale to dobrze, przynajmniej lektura nie nudzi. Aczkolwiek mam zastrzeżenie co do tego czy w zaledwie kilka lat można przekształcić młodego chłopaka, w tym przypadku dwunastoletniego, w idealnego żołnierza, posłusznego swoim przełożonym? Tym bardziej, że za śmierć jego ojca byli winni jego obecni zleceniodawcy. Trochę mi to zgrzyta... może gdyby główny bohater – a wraz z nim pozostałe postacie pojawiające się w historii – mieli kilka lat więcej, całość nabrałaby nieco bardziej realistycznego odcienia.
Fabuła Chłopaka Nikt jest przedstawiana czytelnikowi z punktu widzenia głównego bohatera i to w typowo męski sposób. Największy nacisk autor położył na szybkie tempo akcji, żywy język i krótkie zdania. W powieści nie ma miejsca na opisy nowojorskich ulic czy szkolnych klas. W ich miejsce czytelnik ma do czynienia ze szczegółami, istotnymi z punktu widzenia chłopaka, żołnierza, który analizuje każdą możliwą sytuację pod kątem przeżycia – swojego. Z tego też powodu: skondensowanych zdań, krótkich rozdziałów i pędzącej do przodu akcji, powieść czyta się niezwykle szybko. Na dobrą sprawę wystarczą dwa wieczory, by poznać historię Zacha. I choć końcowe rozdziały zdradzają fabułę kolejnych dwu tomów w stopniu sprawiającym, że niekoniecznie trzeba je przeczytać, by poznać zakończenie historii, to mimo tego lektura jest warta uwagi. Chociażby dlatego, że nie jest typową powieścią młodzieżową. W moich oczach się to ceni.
Cykl Chłopak Nikt:
| Chłopak Nikt tom 1 | Chłopak Nikt tom 2 | I Am the Traitor |
Dziękuję!


Bardzo intrygująca lektura... myślę, że by mi się spodobała.
OdpowiedzUsuńhttp://pasion-libros.blogspot.com/
Brrr... Pomysł na to, by z dzieciaka zrobić seryjnego zabójcę jest makabryczny. Od razu przypominają mi się te wszystkie afrykańskie czy azjatyckie dzieciaczki wcielane do grup rebelianckich.
OdpowiedzUsuńW trakcie lektury nie nasuwa się takie wrażenie, lecz inne, sugerujące, że gdyby postacie miały kilka lat więcej, powieść nabrałaby nieco, hmm..., może nie autentyczności, ale ciut lepiej by się ją czytało.
UsuńPowieści dla młodzieży są bardzo schematyczne. Ja czytam głównie fantasy przeznaczone dla tej grupy wiekowej i nie sięgam po inne gatunki, ale mimo to nie da się ukryć, że jak się je czyta i czyta i czyta... to potem ciężko je rozróżnić. Dobrze, że ta jest INNA, bo przez to staje się w pewien sposób wyjątkowa.
OdpowiedzUsuńTa schematyczność jest straszna, w szczególności w przypadku powieści obyczajowych skierowanych do młodzieży. Wszystko takie... na jedno kopyto pisane.
UsuńRzeczywiście, nie można nazwać tej historii sztampową. Jeśli będeę miała okazję to przeczytam.
OdpowiedzUsuńJakoś nie mam przekonania do powieści młodzieżowych, ale ta cholera wydaje się nawet intrygująca :P
OdpowiedzUsuńNo nie wiem, nie wiem... w sumie morderstw tam mało, a i to z użyciem "babskiej" taktyki, czyli trucizny. Mordobicia mało, spluw i ciężkiego słownictwa również. Nadal zainteresowany? :P
UsuńCzytałam. Ciekawa.
OdpowiedzUsuńtupię typowo męski punkt widzenia i rwącą akcję! pomyślę o niej!
OdpowiedzUsuń