Kochany Święty Mikołaju..., czyli co chciałabym znaleźć pod choinką

W zeszłym roku w okresie przedświątecznym opublikowałam post, w którym zrobiłam krótką listę książek, które chętnie znalazłabym pod choinką. O dziwo post przyniósł efekt, jako że faktycznie dostałam w prezencie kilka z wymienionych wtedy tytułów. W tym roku też chciałam pokazać listę książek, które marzą mi się od jakiegoś czasu. Może i w tym roku coś mi z niej wpadnie ;)

W tym miejscu dodam, że dwóch Mikołajów i Gwiazdków odwiedziło mnie w tym roku i dostałam od nich mnóstwo wspaniałych książek, które od jakiegoś czasu mi się śniły :) Zaprezentuję je Wam w grudniowym (w sumie to kilkumiesięcznym :P) stosiku.

Kochany Święty Mikołaju..., czyli co chciałabym znaleźć pod choinką

Kochany Święty Mikołaju. W tym roku byłam bardzo (nie)grzeczna, tak, że naprawdę bardziej się już nie da. Dlatego proszę Cię, bym pod choinką znalazła...

– i tu zaczyna się problem. Wybierz jedną książkę, którą dostaniesz w prezencie na Boże Narodzenie. No ale jak to tak, że tylko jedną?! Przecież jest tyle wspaniałości, które po prostu powinny się tam znaleźć. Nie wiem jak jest u Was, ale ja już od jakiegoś czasu nie dostaję książek w prezencie. Powód? Bo masz ich za dużo i już przestają Ci się mieścić na półkach! Albo: A przeczytałaś już wszystkie, które masz? Trochę cios poniżej pasa... No ale zawsze warto pomarzyć, że prawdziwy Święty Mikołaj jednak gdzieś tam na świecie jest i z dobrego serca podaruje tę wymarzoną książkę. Lub dwie. Ewentualnie siedem.

10 książek, które chcę przeczytać w tym roku

Z reguły nie robię planów czytelniczych, ponieważ to, jaką książkę będę czytać następną, zmienia się u mnie praktycznie z dnia na dzień. Jest jednak kilka pozycji, które chciałabym (koniecznie) poznać jeszcze w tym roku. Wiecie, takie swoiste must read. A że czasu ciągle mało, a lektur przybywa, postanowiłam ograniczyć się do wybranych dziesięciu tytułów. Kolejność przypadkowa.

Książkowe wyrzuty sumienia

Nie wiem jak Was, ale mnie napadają od czasu do czasu wyrzuty sumienia, kiedy widzę te stosy książek, czekających na półkach na moją uwagę. Są wśród nich tytuły, które spokojnie mogę odłożyć na kiedyś, nie odczuwając żadnej presji czasu. Lecz są też i takie pozycje, które jeszcze trochę i zaczną śnić mi się po nocach. Niektóre z nich mam na półce, część z nich planuję kupić (bo wiadomo jak na mola książkowego wpływa fakt posiadania książki, którą sobie niezwykle ceni).

Niemniej jednak w tym poście postanowiłam podzielić się z Wami kilkoma moimi książkowymi wyrzutami sumienia, czyli powieściami, które bardzo chciałabym wreszcie poznać, ale nie mam na to czasu.

Jak mieć dużo książek... i nie zbankrutować

Mieć dużo książków i jeszcze więcej pieniędzy, by je kupować – bądźmy szczerzy, o tym marzy większość moli książkowych. Jednakże ceny tych literackich skarbów niestety nie należą do najniższych, więc trzeba sięgać po różne sposoby, by mieć kupkę książków tu i kupkę książków tam. Dlatego też chciałabym Wam przedstawić moje sposoby na tanie zakupy, a nuż coś Wam one podpowiedzą. Jednocześnie mam nadzieję, że żadną miarą nie przyczynią się one do wywołania u Was książkowego zakupoholizmu, bo jest to naprawdę straszna przypadłość...

Kolejność punktów jest całkowicie przypadkowa.

Smutna rzecz o pożyczaniu książek

Dobry zwyczaj, nie pożyczaj... – mówi stare polskie porzekadło i muszę powiedzieć, że coraz bardziej zaczynam przychylać się do wprowadzenia go w życie. Kupuję dużo książek, jak zresztą dobrze wiecie, więcej niż daję radę przeczytać. Stąd komitet kolejkowy z rosnącą liczbą książek do przeczytania. Niektóre pozycje są pilniejsze, przeczytam je wcześniej. Inne mogą poczekać dłużej, nawet kilka lat (tak, mam takie przypadki w domowej biblioteczce). 

Zawsze jednak miałam obawy przy pożyczaniu książek. Wzięły się one stąd, że pożyczyłam już kilka książek, które albo do mnie nie wróciły, jak chociażby My, dzieci z dworca ZOO czy Spotkamy się kiedyś w moim raju. Inne wracały, po długim czasie co prawda, lecz w stanie opłakanym. Miałam bardzo ładne wydanie Mitologii Parandowskiego. Pożyczyłam je w rodzinie, bo potrzebna była mojemu młodszemu kuzynostwu do szkoły. Książka wróciła do mnie po kilku latach w stanie takim, że książka nie nadawała się już do niczego. Strony zalane atramentem, pokreślone markerem, okładka ledwo trzymająca się całości. I to kłamanie w żywe oczy, że w takim stanie książkę im dałam... Na samo wspomnienie zgrzytam zębami.

Oceniać czy nie oceniać - oto jest pytanie!

Ocenianie książek – niby oczywistość dla każdego czytającego, sposób na określenie wartości, jaką niesie według nas dana książka. Jednakże czy wystawianie cenzurki powieści jest skutecznym sposobem na zachęcenie lub też zniechęcenie do lektury?

Wydanie kieszonkowe - zło konieczne?

Byłam wczoraj wieczorem w Biedronce. Ilekroć tam jestem, to zawsze zaglądam do działu, wróć, stoiska z książkami. Przeglądam co ciekawego oferują i zawsze coś dla siebie znajdę... Czasem nawet więcej niż jedną. Książki w Biedronce mają to do siebie, że bardzo często są w wydaniach kieszonkowych.

I tutaj tkwi sedno sprawy. Ilekroć przeglądam fora miłośników książek czy strony z ofertami wymiany własnych książek na inne, to spotykam zastrzeżenie: żadnych wydań kieszonkowych!