Ku przeznaczeniu
Karolina Janowska, Opowieści celtyckiewydawnictwo: Novae Res
data wydania: 30 września 2010 r.
liczba stron: 324
ISBN: 978-83-61194-87-3
okładka: miękka
Po Opowieściach celtyckich obiecywałam sobie wiele. Przede wszystkim niebanalnych postaci, intrygującej fabuły oraz wspaniałych opisów walk. Wszak zarówno Celtowie, jak i Rzymianie, słynęli z bitności. I chociaż część z tego, o czym wyżej wspomniałam, znalazłam w książce, to lektura Opowieści celtyckich nie do końca mnie usatysfakcjonowała...
Galia. Przywódcy Arwenów, Celtyllusowi, rodzi się długo wyczekiwany syn, który według przepowiedni zjednoczy wszystkie plemiona i stanie na czele imperium. Galvan, bo tak dano mu na imię, uczy się sztuki wojennej i poznaje tajemnice, mające mu pomóc w przyszłej walce. Nawet tragiczna śmierć ojca nie jest w stanie przeszkodzić jego nauce i krętej drodze ku przeznaczeniu.
Rzym. Osiemnastoletni Gajusz Juliusz Cezar zostaje zmuszony do opuszczenia ojczyzny, w której zostawia swoją młodą żonę i malutką córeczkę. Osłabiony chorobą poprzysięga, że wróci do Rzymu i uczyni wszystko, by odzyskać rodzinę i sięgnąć po władzę. Nawet jeśli miałoby to trwać wiele lat...
Kiedy zaczynałam lekturę Opowieści celtyckich, byłam nastawiona do niej bardzo pozytywnie. Niestety, dość szybko lektura zaczęła mnie nużyć. Przede wszystkim akcja jest powolna, a fabuła rozwlekła. Nie jest to spowodowane dużą ilością opisów, z których większość należy wziąć za plus, jako że przedstawiają kulturę i hierarchię społeczną Celtów i Rzymian. Po prostu autorka – celowo lub nie – nie spieszy się z prezentowaniem kolejnych wydarzeń. Być może jest to po części spowodowane tym, że Opowieści celtyckie są pierwszym tomem dwuksięgu, więc na początku Karolina Janowska chciała przedstawić swoim czytelnikom jak największą ilość informacji, by później nieco przyspieszyć z akcją. Nie wiem czy tak jest faktycznie, to tylko moje przypuszczenia. Wiele jednak wskazuje na to, że główny nacisk autorka położyła na drugi tom, w którym ścieżki dwóch głównych bohaterów wreszcie się skrzyżują, a dzięki temu akcja nabierze spodziewanego przeze mnie rozpędu.
Akcja powieści skupia się wokół dwóch postaci: Galvana i Juliusza Cezara. Autorka dość dokładnie opisała sylwetki tych bohaterów, pokazując istotne różnice ich charakterów, wpływające na ich wybory i sposób, w jaki osiągają podstawione sobie cele. Galvan, historii znany pod imieniem Wercyngetoryksa, przedstawiony został jako spokojny, niemalże łagodny młodzieniec, który powoli godzi się z przeznaczeniem, jakie przygotował dla niego los. Jego droga do zjednoczenia Celtów od samego początku nie jest łatwa, lecz Galvan wykazuje się stanowczością i wiarą w siebie.
Jego całkowitym przeciwieństwem jest Juliusz Cezar. Autorka opisuje go jako pysznego, pewnego siebie rzymskiego młodzieńca, który zrobi wiele, by osiągnąć wyznaczony sobie cel, jakim jest przejęcie władzy w Rzymie. Zimny, wyrachowany i niekiedy okrutny, lecz zarazem niezwykle czuły w stosunku do swojej rodziny patrycjusz wie, że nie osiągnie tego z dnia na dzień, że wymaga to wielu wyrzeczeń i lat przygotowań.
Muszę przyznać, że pod wieloma względami ambitny Juliusz przypadł mi o wiele bardziej do gustu, głównie z powodu zdecydowanego, silnego charakteru. Galvan był w moich oczach chłopcem... mdłym, bez wyrazu. Być może duży wpływ na moją ocenę ma fakt, że pomiędzy tymi dwoma bohaterami występuje duża różnica wieku i Cezar wydawał mi się o wiele dojrzalszy. Całkiem możliwe, że lektura kolejnego tomu serii zmieniłaby mój pogląd.
Jedną z zalet powieści są wspomniane już rozliczne fragmenty opisujące kulturę i życie społeczne Celtów i Rzymian. Przyznam, że moja wiedza na ten temat jest niewielka, więc nie wiem na ile autorka trzyma się w tych tematach prawdy. Mam jednak nadzieję, że większość z tego, co opisała, jest w miarę bliska rzeczywistym faktom.
Podsumowując, lektura Opowieści celtyckich nie usatysfakcjonowała mnie. Akcja była zbyt wolna i z tego też powodu książkę czytało mi się bardzo powoli. Ponadto brakowało mi scen batalistycznych, na które naprawdę liczyłam. Myślę, wróć, mam nadzieję, że pojawią się one w znacznej ilości w drugim tomie, zatytułowanym Droga do władzy. Wszak to będzie ten moment, w którym Wercyngetoryks stanie na czele buntu Galów. Niemniej jednak czy faktycznie tak będzie, czy autorka przyspieszy akcję i doda do swojej opowieści nieco potu i krwi, nie przekonam się szybko. Lektura Opowieści celtyckich skutecznie mnie wymęczyła i póki co odpuszczę sobie poszukiwania drugiej części dwuksięgu.
Książka przeczytana w ramach akcji Pomóż Wiedźmie przeczytać książkę.
Rzym. Osiemnastoletni Gajusz Juliusz Cezar zostaje zmuszony do opuszczenia ojczyzny, w której zostawia swoją młodą żonę i malutką córeczkę. Osłabiony chorobą poprzysięga, że wróci do Rzymu i uczyni wszystko, by odzyskać rodzinę i sięgnąć po władzę. Nawet jeśli miałoby to trwać wiele lat...
Kiedy zaczynałam lekturę Opowieści celtyckich, byłam nastawiona do niej bardzo pozytywnie. Niestety, dość szybko lektura zaczęła mnie nużyć. Przede wszystkim akcja jest powolna, a fabuła rozwlekła. Nie jest to spowodowane dużą ilością opisów, z których większość należy wziąć za plus, jako że przedstawiają kulturę i hierarchię społeczną Celtów i Rzymian. Po prostu autorka – celowo lub nie – nie spieszy się z prezentowaniem kolejnych wydarzeń. Być może jest to po części spowodowane tym, że Opowieści celtyckie są pierwszym tomem dwuksięgu, więc na początku Karolina Janowska chciała przedstawić swoim czytelnikom jak największą ilość informacji, by później nieco przyspieszyć z akcją. Nie wiem czy tak jest faktycznie, to tylko moje przypuszczenia. Wiele jednak wskazuje na to, że główny nacisk autorka położyła na drugi tom, w którym ścieżki dwóch głównych bohaterów wreszcie się skrzyżują, a dzięki temu akcja nabierze spodziewanego przeze mnie rozpędu.
Akcja powieści skupia się wokół dwóch postaci: Galvana i Juliusza Cezara. Autorka dość dokładnie opisała sylwetki tych bohaterów, pokazując istotne różnice ich charakterów, wpływające na ich wybory i sposób, w jaki osiągają podstawione sobie cele. Galvan, historii znany pod imieniem Wercyngetoryksa, przedstawiony został jako spokojny, niemalże łagodny młodzieniec, który powoli godzi się z przeznaczeniem, jakie przygotował dla niego los. Jego droga do zjednoczenia Celtów od samego początku nie jest łatwa, lecz Galvan wykazuje się stanowczością i wiarą w siebie.
Jego całkowitym przeciwieństwem jest Juliusz Cezar. Autorka opisuje go jako pysznego, pewnego siebie rzymskiego młodzieńca, który zrobi wiele, by osiągnąć wyznaczony sobie cel, jakim jest przejęcie władzy w Rzymie. Zimny, wyrachowany i niekiedy okrutny, lecz zarazem niezwykle czuły w stosunku do swojej rodziny patrycjusz wie, że nie osiągnie tego z dnia na dzień, że wymaga to wielu wyrzeczeń i lat przygotowań.
Muszę przyznać, że pod wieloma względami ambitny Juliusz przypadł mi o wiele bardziej do gustu, głównie z powodu zdecydowanego, silnego charakteru. Galvan był w moich oczach chłopcem... mdłym, bez wyrazu. Być może duży wpływ na moją ocenę ma fakt, że pomiędzy tymi dwoma bohaterami występuje duża różnica wieku i Cezar wydawał mi się o wiele dojrzalszy. Całkiem możliwe, że lektura kolejnego tomu serii zmieniłaby mój pogląd.
Jedną z zalet powieści są wspomniane już rozliczne fragmenty opisujące kulturę i życie społeczne Celtów i Rzymian. Przyznam, że moja wiedza na ten temat jest niewielka, więc nie wiem na ile autorka trzyma się w tych tematach prawdy. Mam jednak nadzieję, że większość z tego, co opisała, jest w miarę bliska rzeczywistym faktom.
Podsumowując, lektura Opowieści celtyckich nie usatysfakcjonowała mnie. Akcja była zbyt wolna i z tego też powodu książkę czytało mi się bardzo powoli. Ponadto brakowało mi scen batalistycznych, na które naprawdę liczyłam. Myślę, wróć, mam nadzieję, że pojawią się one w znacznej ilości w drugim tomie, zatytułowanym Droga do władzy. Wszak to będzie ten moment, w którym Wercyngetoryks stanie na czele buntu Galów. Niemniej jednak czy faktycznie tak będzie, czy autorka przyspieszy akcję i doda do swojej opowieści nieco potu i krwi, nie przekonam się szybko. Lektura Opowieści celtyckich skutecznie mnie wymęczyła i póki co odpuszczę sobie poszukiwania drugiej części dwuksięgu.
Książka przeczytana w ramach akcji Pomóż Wiedźmie przeczytać książkę.
Nie zachęciłaś, daruję sobie tę lekturę.
OdpowiedzUsuńCzasem tak bywa.
UsuńO nie, chyba bym się na tej książce wynudziła :(
OdpowiedzUsuńMoże Twój odbiór tej lektury byłby inny, mi się niestety nie spodobała :(
UsuńTytuł i opis fabuły zachęca, lecz wolna akcja przeciwnie :)
OdpowiedzUsuńA powiem Ci, że szkoda, bo to mogłaby być całkiem dobra książka.
UsuńSięgnij po Kroniki Żelaznego Druida. Są przypowieści, jest akcja i bardzo dobrze wykreowane postaci. Autor ma specyficzny styl, niby szału nie ma, ale historie są tak ciekawe, że nie sposób się oderwać od każdego z tomów.
OdpowiedzUsuńA w domyśle: autor to jeden z moich ulubionych pisarzy, poznałam go osobiście i pojawiam się w jego najnowszej powieści ;)
UsuńSkoro jestem tam ja, to oznacza, że to zajebista książka. bo ja jestem zajebista XD
UsuńA mi się przypomniała przy czytaniu tej recenzji świetna gra strategiczna - stare Celtic Kings: Rage of War. Był Cezar i chyba był Wercyngetoryks - sporo czasu przy niej spędziłem, choć jak się później okazało, są lepsze gry tego typu :D
OdpowiedzUsuńNie grałam w nią. Wolałam strategiczno-ekonomiczne: Faraona, Zeusa i Cesarz: Narodziny Państwa Środka :)
UsuńNie znoszę powolnej akcji, a w tego typu powieściach to już w ogóle, dlatego nie będę szukać pierwszej części. Myślę, że możesz mieć słuszne podejrzenia, że kontynuacja będzie bardziej dynamiczna, ale też nie palę się, żeby to sprawdzać :P
OdpowiedzUsuńJa może się kiedyś się skuszę na sprawdzenie czy moja teoria się sprawdziła, ale jeszcze nie teraz ;)
UsuńNie chcę nic mówić, ale jeszcze nie spotkałam dobrej książki wydanej przez Novae Res. Jak widzę, że to oni coś wydali, to na pewno tego nie biorę.
OdpowiedzUsuńTeż nie mam najlepszych doświadczeń z tym wydawnictwem, ale żyję nadzieją, że może jest tam coś, co naprawdę by mi się spodobało.
UsuńTytuł zaciekawia, ale coś mi w tej książce nie pasuje ;)
OdpowiedzUsuń