[1] Mój pierwszy raz z...

Jakiś czas temu wpadłam na pomysł serii krótkich felietonów, w których przedstawiałabym Wam nie tyle sylwetki poszczególnych pisarzy, co okoliczności, w jakich miałam okazję poznać ich prozę.

Stąd zrodził się Mój pierwszy raz z... .

Wielkie podziękowania należą się po raz kolejny mojej Uli, która wykonała banerek promujący felietony. Naprawdę nie wiem, dziewczyno, jak ja Ci się odwdzięczę za pomoc.

Na pierwszy rzut mistrz współczesnego horroru, Stephen King.

Choć myślę, że sylwetki tego akurat pana bliżej przedstawiać nie trzeba, to jednak, gwoli ścisłości, napiszę o nim coś niecoś.

Stephen King urodził się 21 września 1947 roku w Portland (Maine). Już w dzieciństwie przejawiał zainteresowanie literaturą i pisarstwem, miał za sobą także pierwsze próby pisarskie.

Duży udział w rozwoju pisarskim młodego Kinga, miała jego matka, Nellie Ruth Pilsbury King. To od niej dostał swoją pierwszą maszynę pisarską marki Royal.

W roku 1960 wysłał swoje pierwsze opowiadanie do wydawcy. Choć nie otrzymał na nie żadnej odpowiedzi (swoją drogą, ciekawe jak zareagował ów wydawca w momencie, kiedy King zaczął odnosić coraz to głośniejsze sukcesy), nie zniechęcał się i regularnie przesyłam wydawcom i redakcjom swoje utwory.

Upór młodego pisarza opłacił się. Pierwszym opublikowanym opowiadaniem było Byłem nastoletnim rabusiem grobów, które ostatecznie zostało opublikowane pod zmienionym tytułem: W półświecie grozy.

Wkrótce potem przyszedł czas na wydanie pierwszej książki, z którą wiązał się mały skandal, bowiem powieść została wydana i nielegalnie rozprowadzona wśród szkolnych kolegów Stephena. Kiedy nauczyciele się o tym dowiedzieli, zarekwirowali cały nakład wraz ze sprzedanymi egzemplarzami, łącznie 40 sztuk.

Jak łatwo się domyślić, nie zniechęciło to Kinga, który tworzył w dalszym ciągu. Codziennie. Przez kilka godzin.

Aż napisał Carrie, historię zastraszanej dziewczyny, obdarzonej zdolnościami psychokinetycznymi...

I tak się zaczęło...

Pierwszy raz spotkałam się z Kingiem w bibliotece publicznej, gdzie poszłam upolować coś do czytania na weekend. Miałam wtedy może z 17 lat, a nazwisko King niejasno kojarzyło mi się jedynie z mini-serialem Bastion.

Szperając wśród książek na półkach oznaczonych jako "literatura amerykańska" natknęłam się na cieniutką książeczkę zatytułowaną Tygrys tu, tygrys tam... Blurb wiele mi nie mówił, ale że dziewczęciem nastawionym na silne doznania byłam, to słowa horror i granice strachu bardzo do mnie przemawiały.

Będę szczera, ze wszystkich 14 opowiadań zawartych w tej króciutkiej, bo raptem 147-stronicowej książce, w pamięć zapadło mi jedno. Autorstwa Stephena Kinga, tytułowe Tygrys tu, tygrys tam.... O chłopcu, który bał się skorzystać ze szkolnej ubikacji...

I tak się zaczął mój romans z mistrzem horroru. Potem były kolejno książki takie, jak Carrie (pierwsza przeczytana przeze mnie powieść Kinga), Cmętarz zwieżąt, Bastion, Komórka, Worek kości i wiele innych.

Sporo książek pana K. mam już na swoim koncie przeczytanych, jednakże pocieszam się tym, że wiele ich jeszcze przede mną, a że mistrz nie planuje zakończyć kariery pisarskiej, sprawia, że zapewne wiele jeszcze mrożących krew w żyłach powieści stworzy. Na sam przyszły rok wiadomo o dwu premierach: Pan Mercedes i Revival, a czy czymś jeszcze nas zaskoczy? Nigdy nic nie wiadomo...

Bądź co bądź, po to właśnie pisze się i czyta książki. Dobre czy złe, pomagają oszukać czas.

A jak wyglądał Wasz pierwszy raz z tym pisarzem? A może jest on dopiero przed Wami?