Łukasz Henel, Podziemne miasto

Sekretna broń nazistów

Łukasz Henel, Podziemne miasto
wydawnictwo: Videograf
data wydania: 11 marca 2015 r.
liczba stron: 256
ISBN: 978-83-7835-371-3
okładka: miękka

Nie trzeba być szczególnie oczytanym, by wiedzieć, że Hitler był zafascynowany okultyzmem. Kabała, szeroko pojęta wiedza tajemna – wszystko to pchało wodza Niemiec do dalszych, głębszych poszukiwań, co kończyło się coraz większą obsesją i szalonymi teoriami. Niemniej jednak owe oczarowanie okultyzmem stało się podstawą do wielu współczesnych filmów i książek. Sięgnął po nią i Łukasz Henel w swojej najnowszej powieści, zatytułowanej Podziemne miasto, gdzie połączył ezoterykę z tajemnicą Międzyrzeckiego Rejonu Umocnionego. Co z tego wyszło?

Kwiecień 1957 roku. W Polsce stacjonują „zaprzyjaźnione” wojska radzieckie. Pozostawiony przez Niemców pas bunkrów i schronów, nazywany Międzyrzeckim Rejonem Umocnionym, staje się obiektem silnego zainteresowania najwyższych władz rosyjskich. Podejrzewano, że podziemne tunele, budowane z ogromnym nawet jak na Niemców rozmachem, skrywają jakąś niezwykle ważną tajemnicę. Poszukiwaniom któremu przewodzi agent KGB Ulianow. Major Staszewski, oficer wojska polskiego, również zdaje sobie sprawę z tego, że pozostawione przez nazistów bunkry są pełne tajemnic, lecz im bliżej się im przygląda, tym coraz bardziej utwierdza się w przekonaniu, że cokolwiek tam tkwi, powinno pozostać nienaruszone. Lecz Ulianow, wierny rozkazom partii, nie zaprzestaje poszukiwań, przez co budzi uśpione, pradawne zło.

Lubię kiedy książki, które czytam, zawierają w sobie fragmenty prawdziwej historii. W przypadku Podziemnego miasta czytelnik ma do czynienia z legendą wspomnianego już Umocnionego Łuku Odry i Warty oraz Bazy Dżdżownic. Takie akcenty sprawiają, że powieść czyta mi się o tyle przyjemniej, że mam możliwość zapoznania się z ciekawymi momentami historii naszego kraju, co często sprawia, że postanawiam bliżej zapoznać się z danym tematem.

Drugą istotną cechą powieści, obok jej tła historycznego, jest wspomniana przeze mnie na początku wiara Hitlera i jego wysokich rangą współpracowników w zjawiska okultystyczne. W Podziemnym mieście stanowi to główną oś historii, a liczne nawiązania do symbolu swastyki oraz jego pochodzenia stosunkowo łatwo nakierowują czytelnika na trop uśpionego, pradawnego zła. To, z czym będą mieli do czynienia bohaterowie powieści wyjaśnia się bardzo szybko. Niemniej jednak nie zmniejsza to przyjemności płynącej z lektury, u mnie nawet ją potęgowała, byłam bowiem ciekawa jak cała sprawa się zakończy.

Fabuła Podziemnego miasta rozgrywa się na dwóch płaszczyznach: współczesnej i w roku 1957. Wbrew pozorom nie wprowadza to chaosu do powieści, wszystko jest uporządkowane, a wydarzenia teraźniejsze są konsekwencjami z przeszłości. Choć powieść sama w sobie jest dość krótka, to ilość pojawiających się w niej wątków jest całkiem spora. W Podziemnym mieście dzieje się dużo i szybko. Lektura wciąga i nie zostawia miejsca na nudę, a narastająca atmosfera grozy i niepewności dodatkowo pobudza do czytania, a całość „okraszono” licznymi fragmentami pełnymi krwi, ognia i brutalności.

Podsumowując: lektura Podziemnego miasta była czasem spędzonym niezwykle przyjemnie. Była to pierwsza powieść Łukasza Henela jaką miałam okazję poznać i z chęcią przeczytam inne. Autor pisze dobrze i ma bardzo ciekawe pomysły na rozwój fabuły, a to jedna z najważniejszych dla mnie kwestii.

Dziękuję!