Stephen King, Pan Mercedes

Królewski debiut

Stephen King, Pan Mercedes
tytuł oryginalny: Mr. Mercedes
przekład: Danuta Górska
cykl: Bill Hodges tom 1
wydawnictwo: Albatros
data wydania: 4 czerwca 2014 r.
liczba stron: 576
ISBN: 978-83-7885-936-9
okładka: broszurowa ze skrzydłami

Zapewne wielu z Was słysząc Stephen King, pomyśli o horrorach, które stały się znakiem rozpoznawczym tego autora. Jednakże kilka miesięcy temu pisarz postanowił spróbować swoich sił na zupełnie innym gruncie i popełnił powieść detektywistyczną, bo właśnie do tego gatunku należy zaliczyć Pana Mercedesa. I jak mu to wyszło? To się zaraz okaże.

Mglisty kwietniowy poranek. Przed City Center, gdzie mają się odbyć targi pracy, zaczyna zbierać się spora grupa bezrobotnych. Chwilę później w tłum wjeżdża rozpędzony szary mercedes, zabijając kilka osób i raniąc inne. Zanim na miejsce zdarzenia dociera policja, sprawca ucieka z miejsca zbrodni. Pół roku później. Emerytowany detektyw Hodges spędza kolejne dni w swoim domu przed telewizorem. Oglądając programy typu talk show, rozmyśla o samobójstwie. Pewnego dnia dostaje list od człowieka, który twierdzi, że to on sześć miesięcy wcześniej wjechał w tłum ludzi zgromadzonych przed City Center. Wiadomość od Zabójcy z Mercedesa, jak podpisana została poczta, odrywa byłego policjanta od dotychczasowej bezcelowej egzystencji i na nowo rozpala w nim zmysł detektywa. Tym bardziej, że sprawa, o której pisze przestępca, była jedną z nielicznych nierozwiązanych przez Hodgesa. Teraz zamierza doprowadzić ją do końca.

Stephen King debiutantem. Trochę trudno w to uwierzyć, ale tak właśnie stało się za sprawą Pana Mercedesa. Powieść detektywistyczna w wykonaniu mistrza horroru to sprawa o tyle ciekawa, co intrygująca. Bo czytelnicy, fani autora, z chęcią sprawdzą, jak mu wyszło zajęcie się innym gatunkiem literackim i czy jest w nim równie dobry jak w swoich historiach grozy. A udało się mu to nawet nieźle, aczkolwiek innowacyjnym pomysłem w przypadku fabuły się nie wykazał.

Akcja powieści prowadzona jest dwutorowo. Z początku czytelnik poznaje byłego detektywa, Hodgesa, który po przejściu na emeryturę zaczyna mieć myśli samobójcze. Dopiero otrzymanie wiadomości od sprawcy masakry pod City Center sprawia, że dostrzega w swoim życiu jakiś cel. Jest nim złapanie człowieka, który zabił i potwornie okaleczył niewinnych i bezbronnych ludzi. Jako że nie ma już uprawnień policyjnych, swoje śledztwo zaczyna prowadzić całkowicie prywatnie, cały czas zdając sobie sprawę z tego, czym może skończyć się odkrycie prawdy przez jego kolegów z pracy. Bardzo szybko poznaje się też antagonistę, tytułowego Pana Mercedesa. O ile postać emerytowanego detektywa jest nieco sztampowa, tak czarny bohater udał się Kingowi. Ma intrygujący rys psychologiczny, z każdym kolejnym rozdziałem coraz szczegółowiej przedstawiany czytelnikowi. Dzięki temu poznaje się jego mroczą przeszłość oraz czynniki, które go ukształtowały.

Fabuła powieści, z racji tego, że wydarzenia przedstawione są z dwu różnych punktów widzenia – Hodgesa i przestępcy – przeskakuje z jednego miejsca do drugiego. Niektórym czytelnikom może to sprawiać trudności, a czasem i dekoncentrować, bo istnieje prawdopodobieństwo, że po prostu zapomni się co zdarzyło się rozdział wcześniej. Choć taki zabieg nieco spowalnia tempo historii, to daje możliwość skonfrontowania dwu głównych bohaterów, pokazując różnice między nimi. Z jednej strony żywiołowość i niebywałą inteligencję, a także dziecinną irytację Pana Mercedesa, z drugiej wieloletnie doświadczenie oraz policyjny instynkt Hodgesa. Postacie te wzajemnie się uzupełniają i przez sporą część książki odbiorca zastanawia się czy spryt wygra ze znajomością życia.

Nie powiem, by Pana Mercedesa czytało się błyskawicznie. Jest to powieść ze sporą ilością fragmentów w pewien sposób przegadanych, rozwleczonych, ale w przypadku tej historii koniecznych. Gdyby je pominąć, książka straciłaby wiele ze swojej wartości. Bowiem oprócz pogłębionych rysów psychologicznych postaci, King pisze o coraz częściej spotykanej samotności w tłumie oraz wiążących się z nią problemach, z depresją na czele. Są to ważne tematy, które nie mogą być potraktowane po macoszemu. Lecz kiedy już przebrnie się przez te dłużące się rozdziały, napotyka się na część sprawiającą, że krew w żyłach zaczyna krążyć szybciej i trudno jest odłożyć książkę choć na moment. Szkoda tylko, że dzieje się tak już pod jej koniec historii.

W zeszłym roku King zapowiedział, że Pan Mercedes to pierwszy tom zaplanowanej przez niego detektywistycznej trylogii. Kolejna część, zatytułowana Finders Keepers (polski tytuł to Znalezione nie kradzione), ma trafić w ręce czytelników w czerwcu tego roku. Choć preferuję powieści grozy autora, to myślę, że zapoznam się i z wymienionym wyżej tytułem, chociażby po to, by przekonać się czy Mistrz Horroru radzi sobie z tematyką sensacyjną.

Cykl Bill Hodges:

| Pan Mercedes | Znalezione nie kradzione | Koniec warty |

Dziękuję!