Buszująca w książkach: Winston Graham, Demelza

środa, 29 czerwca 2016

Winston Graham, Demelza

Wichry losu

Winston Graham, Demelza
tytuł oryginalny: Demelza
przekład: Tomasz Wyżyński
cykl: Dziedzictwo rodu Poldarków tom 2
wydawnictwo: Czarna Owca
data wydania: 18 maja 2016 r.
liczba stron: 536
ISBN: 978-83-8015-167-3
okładka: miękka

Na kolejny tom serii Dziedzictwo rodu Poldarków czekałam z niecierpliwością. Rozpoczynający cykl Ross Poldark bardzo przypadł mi do gustu i sprawił, że znowu zaczęłam patrzeć przychylniejszym okiem na powieści obyczajowe. Tym bardziej, że te książki mają w sobie wszystko to, czego oczekuję od tego typu historii.

Na świat przychodzi córka Rossa i Demelzy, Julia. To radosne wydarzenie zbiega się niestety z pogarszającą się sytuacją gospodarczą. Właściciele kopalni zmuszeni są sprzedawać odlewniom miedź za bezcen. Ross staje na czele tajnej spółki, która ma na celu walkę z wyzyskiem, co okaże się brzemienne w skutkach. Z kolei Demelza stara się odnaleźć w środowisku właścicieli ziemskich. Postanawia też pomóc Verity i połączyć ją z ukochanym, kapitanem Blameyem, z którym rozstała się w wyniku nacisku ze strony ojca i brata. Stare powiedzenie mówi, że dobrymi chęciami wybrukowane jest piekło i Demelza przekona się o tym na własnej skórze...

Akcja drugiej części serii Dziedzictwo rodu Poldarków rozgrywa się wkrótce po wydarzeniach opisanych w Rossie Poldarku, jednakże tym razem mają o wiele bardziej dramatyczny przebieg. Im bardziej czytelnik zagłębia się w lekturę, staje się świadkiem coraz smutniejszych i gorzkich zdarzeń. Głód panujący wśród rodzin górników, powszechny wyzysk, przymykanie oczu i odgradzanie się od kłopotów biednych.

W Demelzie autor położył duży nacisk na przedstawienie czytelnikom konfliktu społecznego, jaki miał miejsce pod koniec XVIII wieku w Anglii. Nierówność społeczna i brak poszanowania podstawowych wolności i praw ludzkich były wówczas na porządku dziennym. Dla arystokracji i bogatego ziemiaństwa członkowie niższych warstw społecznych niejednokrotnie stanowili zło konieczne, które po prostu istnieje. Asymilacja z nimi była nie do pomyślenia dla dobrze wychowanej damy czy gentlemana. Obłuda panująca wśród wyższego stanu została tutaj idealnie pokazana na przykładzie ich stosunku do małżeństwa Rossa i Demelzy.

W Demelzie pojawia się kilku nowych bohaterów, którzy w dużej mierze wpłyną na rozwój kolejnych wydarzeń i losy mieszkańców Nampary oraz okolicznych górniczych osad. Dotyczy to głównie cygańskiej żony górnika Marka Daniela oraz niedawno przybyłego do miasta młodego lekarza, Dwighta Enysa. Z kolei postacie, które czytelnik poznał w pierwszym tomie cyklu rozwijają się, wraz z kolejnymi rozdziałami widać ich rozwój i dynamizm relacji z innymi.

W dalszym ciągu jestem pod wrażeniem z jaką starannością Winston Graham odwzorował życie w Kornwalii końca XVIII wieku. Dbałość o szczegóły i z pozoru nic nie znaczące detale jest widoczna już od pierwszych stron powieści. Dotyczy to zarówno życia górników, jak i wyższych sfer, dzięki czemu czytelnikowi łatwiej jest zrozumieć społeczno-gospodarcze tło powieści.

Równie mocno podoba mi się w jaki sposób autor Dziedzictwa rodu Poldarków opisuje emocje bohaterów, unikając przy tym zarówno miałkości, jak i górnolotnych epitetów. Porusza tę stronę duszy, która chwyta za serce. W jego powieściach – co prawda dotychczas przeczytałam tylko dwie, ale mam nadzieję, że i w kolejnych tomach też tak jest – jest miejsce i na radość, i na łzy. Na gorącą miłość i bolesne zdrady. Na wyniosłe gesty i bolesną egzystencję. I to wszystko opisane przyjemnym językiem bez wrażenia sztuczności.

Podsumowując, Demelza to bardzo dobrze napisana powieść, utrzymana na takim samym poziomie co Ross Poldark, lecz o bardziej dramatycznym przebiegu. Czyta się ją naprawdę przyjemnie, a lekturze towarzyszą rozmaite emocje. Kolejna część, Jeremy Poldark, ma mieć swoją premierę już w sierpniu. Nie mogę się doczekać! Do tego czasu na pewno uda mi się obejrzeć pierwszy sezon najnowszej ekranizacji serii.

Cykl Dziedzictwo rodu Poldarków: