[Premierowo] Jakub Ćwiek, Chłopcy 4. Największa z przygód

I don’t wanna grow up...

Jakub Ćwiek, Chłopcy 4. Największa z przygód
cykl: Chłopcy tom 4
wydawnictwo: Sine Qua Non
data premiery: 4 listopada 2015 r.
liczba stron: 400
ISBN: 978-83-7924-497-3
okładka: miękka

Z niecierpliwością wyczekiwałam zapowiedzi czwartego tomu Chłopców. Regularnie zaglądałam na stronę Wydawnictwa SQN, by dowiedzieć się czegoś więcej, aż w końcu przyszedł ten dzień, kiedy w moje ręce trafiła część zatytułowana Największa z przygód. I ruszyłam w Drogę.

Dzwoneczek odzyskała już Milczka, teraz przyszła pora, by przywrócić wspomnienia pozostałym Chłopcom i stawić czoło Cieniowi oraz Piotrusiowi. Lecz w jaki sposób mama dotrze do swoich pozostałych dzieci? Czy aby ich odzyskać będzie musiała skorzystać z brutalnych metod, podobnych od tej, którą wykorzystała w przypadku Milczka? Czy uda się jej tego dokonać zanim Cień i Pan ją dorwą i w pełni zrealizują swój plan? Czas nagli, a los rzuca Dzwoneczkowi kolejne kłody pod nogi...

W Największej z przygód akcja została podzielona pomiędzy poszczególnych bohaterów. Czytelnik poznaje losy poszczególnych Chłopców oraz starania Dzwoneczka, która chce ich odzyskać. Ponadto co jakiś czas odbiorca ma okazję zaglądnąć do obozu wroga i zobaczyć jak bawi się Piotruś oraz co szykuje Cień. Mimo iż przeskoki do konkretnych postaci są częste, to czytelnik swobodnie za nimi podąża. Nie ma swoistego uczucia zagubienia, które czasami towarzyszy przy podobnych zabiegach, co więcej, dzięki nim czwarta część Chłopców zyskuje na dynamice.

Czytelnicy serii zauważą jaką metamorfozę przeszli bohaterowie. Chłopcy w pewien sposób wydorośleli, a Dzwoneczek zrozumiała, że jej starania by być idealną matką czasem przyniosły więcej szkody niż pożytku. Jednakże przy tym wszystkim do całej grupy dotarła prawda: tak jest w prawdziwych rodzinach. Jej członkowie wychowują się nawzajem i uczą. Że ucieczka od Pana była dla nich jedynym ratunkiem. Metamorfozę przechodzą też postacie stojące po drugiej stronie barykady: Piotruś, Wendy i Cień. Wraz z rozwojem poszczególnych wydarzeń czytelnik poznaje prawdziwe powody, które kierowały ich postępowaniem od momentu, gdy ich sylwetki pojawiły się w opowieści. Tym samym nie sposób jest ich jednoznacznie ocenić, nie można definitywnie określić ich mianem złych. To postacie złożone, o bardziej skomplikowanym charakterze niż można było z początku przypuszczać.

Nie mogę nie napisać choć kilku słów o Panu Properze. Okazuje się, że jego postać jest o wiele bardziej tajemnicza niż mi się to wydawało. Co więcej, Największa z przygód wcale nie wyjaśniła jego natury, a wręcz przeciwnie: kocur z czerwonym krawatem stał się jeszcze większą niewiadomą niż na samym początku. I choć jego osobowość i rola w historii szalenie intryguje, to z drugiej strony nie chciałabym by kiedykolwiek została wyjaśniona. Dzięki temu można snuć rozmaite domysły.

Choć na swoim koncie mam przeczytanych całkiem sporo powieści Jakuba Ćwieka, to Chłopcy 4. Największa z przygód są jedyną jego książką, przy której w kilku momentach zaszkliły mi się oczy. Tak, w książce pojawiają się fragmenty, które rozdzierają serce czytelnika. Jest smutek i choć w kilku momentach przyświeca mu malutki promyczek nadziei, to i on koniec końców gaśnie... Przyznam, że jeszcze zanim rozpoczęłam lekturę spodziewałam się podobnych wydarzeń, lecz nie dopuszczałam tych myśli do siebie, wierzyłam w prawdziwy, baśniowy happy end. Tak się jednak nie stało...

Wydaje mi się, że książki z serii Chłopcy mają w sobie – na okładce i w strukturze kartek – odrobinę magicznego proszku, który sprawia, że czytelnik bezwiednie, w ciągu kilku sekund, trafia na Skrót. Bo czy to nie dziwne, że ledwo zacząłeś się lekturę, upłynęło raptem pięć, dziesięć minut, a tu nagle spostrzegasz, że już połowa książki za tobą? Kiedy? Jak? W tym musi tkwić jakaś magia...

Zakończenie Największej z przygód pozostawia po sobie słodko-gorzki posmak. Czy czegoś takiego oczekiwałam? Nie wiem, choć im dłużej się nad tym zastanawiam, tym bardziej skłaniam się ku odpowiedzi, że jednak jest ono najlepsze z możliwych. Że inne rozwiązanie nie przypadłoby mi do gustu. Finał opowieści ma jednak jedną niepodważalną zaletę: jest otwarty, co oznacza – taką mam nadzieję! – że Jakub Ćwiek jeszcze do Chłopców powróci. Że kiedyś, oby niedługo, będę miała okazję na nowo wkroczyć do świata Dzwoneczka i jej wyrośniętych dzieci. Bo to prawdziwe, nudne życie jest największą z przygód.

Cykl Chłopcy:

| Chłopcy | Chłopcy 2. Bangarang | Chłopcy 3. Zguba | Chłopcy 4. Największa z przygód |

Za ekscytującą przygodę z Zagubionymi Chłopcami

serdecznie dziękuję Wydawnictwu SQN!