Umarł król, niech żyje król!
Maurice Druon, Królowie przeklęci. Tom IItytuł oryginału: Le Rois maudits (La Loi des mâles; La Louve de France)
przekład: Adriana Celińska
cykl: Królowie przeklęci tom 2 (4–5)
wydawnictwo: Wydawnictwo Otwarte
data wydania: 7 września 2015 r.
liczba stron: 680
ISBN: 978-83-7515-368-2
okładka: twarda
Są książki, obok których trudno przejść obojętnie. Przyciąga nas nazwisko autora, zarys fabuły, a nawet piękna, klimatyczna okładka. Coś podobnego miałam w przypadku wznowionej kilka miesięcy temu przez Wydawnictwo Otwarte serii Królowie przeklęci. Po prostu musiałam je mieć i przeczytać. I choć rzadko zgadzam się z rekomendacjami na okładkach, to tym razem jestem skłonna przyznać rację Martinowi, który twierdzi, że „to jest prawdziwa Gra o tron”.
Krótkie i niespokojne rządy króla Ludwika X, zwanego Kłótliwym, zakończyła gwałtowna i niespodziewana śmierć. Monarcha został otruty i choć niemal natychmiast podejrzenia padły na hrabinę Mahaut d’Artois, nikt nie miał niepodważalnych dowodów, by udowodnić jej zbrodnię. Tron pozostał pusty, lecz wielu pokładało nadzieję w tym, że królowa Klemencja urodzi syna, który po osiągnięciu odpowiedniego wieku, zasiądzie na tronie Francji. Wizja ta nie podoba hrabiemu Walezjuszowi oraz hrabiemu Poitiers, którzy pod pozorem objęcia urzędu regenta, chcą sprawować władzę w królestwie. O prawo do tronu dla swojej siostrzenicy, Joanny z Nawarry, ubiega się także książę Burgundii. Jakby tego było mało, w Artois trwa wojna domowa, papież w dalszym ciągu nie został wybrany, a Flandria tylko szuka pretekstu, by chwycić za broń...
W Anglii królowa Izabela, córka Króla z Żelaza, ze ściśniętym sercem znosi kolejne upokorzenia ze strony swojego męża, króla Edwarda i jego kochanka, Hugo Despensera. Ograbiana z kolejnych przywilejów, bogactw i drobnych przyjemności, Izabela podejmuje działania wspierające rebelię przeciwko Edwardowi, na czele której stanął baron Wigmore, Roger Mortimer. Wydarzenia te sprawiły, że Izabela Francuska przeszła do historii jako Wilczyca z Francji...
Drugi tom Królów przeklętych składa się z dwóch powieści: Prawo mężczyzn i Wilczyca z Francji. Tak jak w przypadku pierwszej części Królów przeklętych, każda kolejna powieść została poprzedzona krótkim wprowadzeniem, w którym pokrótce przedstawiono tło historyczne poszczególnych wydarzeń oraz to, jaki miały wpływ na sytuację w kraju. Dzięki temu odbiorca, który nie czytał książek ciągiem ma możliwość przypomnienia sobie wydarzeń z poprzednich części.
W drugim tomie Królów przeklętych pojawiają się znane już czytelnikowi osoby, do których dołącza poraźne grono nowych bohaterów. Po raz kolejny jestem pełna podziwu dla autora, który w fantastyczny sposób przedstawił postaci historyczne oraz fikcyjne w tak żywy i barwny sposób. Zagłębiając się w lekturę, odbiorca ma możliwość zapoznania się z ich motywami, które skłaniają ich do danego postępowania. O ile przy recenzji poprzedniego tomu serii byłam skłonna stwierdzić, że nie ma w nim bohaterów jednoznacznie złych i nikczemnych, to teraz już takie osoby zdecydowanie mogłabym wskazać. Przemawia przez zarówno zazdrość, jak i chęć władzy. Myślą o korzyściach dla siebie, nie bacząc przy tym jak ich działania wpłyną na sytuację w królestwie.
Kilka różnych punktów spojrzenia na daną sprawę lub sytuację polityczną, dają czytelnikowi możliwość przyglądania się poszczególnym wydarzeniom z bardzo szerokiej perspektywy. Każda z postaci skupia się na motywach istotnych z jej puntu widzenia, które dla drugiego bohatera mogą być całkowicie bez znaczenia, lecz to właśnie na tak nieistotnych szczegółach opiera się los Francji, na tronie której zasiada przeklęta dynastia Kapetyngów.
Królowie przeklęci. Tom II to w dalszym ciągu rozbudowana, wielowątkowa powieść historyczna, uzupełniona rzetelnymi i drobiazgowymi notami historycznymi. Wydarzenia opisane są zwięźle i sprawiają, że odbiorca chce jak
najszybciej dowiedzieć się co było dalej, jak rozwinęła się dana
sytuacja. Intryga goni intrygę, polityczne układy i przekręty są na porządku dziennym. Zbrodnie popełniane są z miłości, ale też chęci sprawowania władzy, a wyrzuty sumienia to stan, jaki dotyka tylko tych, którzy niczym nie zawinili. Wszystko to napisane pięknym, literackim językiem, dzięki któremu lektura powieści sprawia szczególną przyjemność.
Trzeci tom serii Królowie przeklęci ma się ukazać w styczniu przyszłego roku. Czyli za dwa miesiące. Już nie mogę się doczekać!
Cykl Królowie przeklęci:
Za możliwość uczestniczenia w intrygach na królewskich dworach
serdecznie dziękuję Wydawnictwu Otwarte!


Jak ja marzę o całej serii! I zazdroszczę okrutnie! Dobrze, że nie wiem, gdzie mieszkasz :P
OdpowiedzUsuńJeśli będziesz chciała ją przeczytać daj znać, pożyczę Ci książki :) Nie będziesz musiała szykować napadu stulecia ;)
UsuńCoraz bardziej przekonuje się do książek z wątkami historycznymi :) ale muszą być właśnie tego typu. P.S. Terror był boski!
OdpowiedzUsuńTo sięgnij kiedyś po "Królów przeklętych", mam nadzieję, że seria Ci się spodoba :)
Usuń"Terror" mrozi krew w żyłach :) Czekam na recenzję!
Pamiętam, że przyglądałam się tej serii. Zapomniałam o niej, ale już mi przypomniałaś, że pora po nią sięgnąć ;)
OdpowiedzUsuńWszystko przede mną, a po takiej recenzji nie pozostaje mi nic innego ;)
Pozdrawiam serdecznie :)
Natalia Z
Cieszę się, że zachęciłam Cię do lektury tej serii :)
UsuńPozdrawiam!
Koniecznie muszę sięgnąć po pierwszy tom :). Bardzo lubię książki historyczne, a ten cykl od razu zwrócił moją uwagę.
OdpowiedzUsuńSuper :) Cieszę się bardzo :)
UsuńMuszę najpierw zdobyć i rozprawić się z tomem pierwszym :)
OdpowiedzUsuńPowinnaś znaleźć je w bibliotece, jeśli nie w nowym, to we wcześniejszym wydaniu :)
UsuńMuszę w końcu dorwać tom II! :)
OdpowiedzUsuńKoniecznie! :)
UsuńZ wielką chęcią sięgnę po nią:)
OdpowiedzUsuńZaczynam Cię obserwować i zapraszam do tego samego:)
Recenzjonistycznie
No Longer Nightmare
Dzięki :)
UsuńFajnie że takie książki wychodzą - ja właśnie przez Folletta zacząłem interesować się historią - może Duron też skłoni kogoś do sięgnięcia głębiej. Mnie kupiłaś już przy okazji opisu pierwszej części - raczej nie pominę tej książki - choć to cykl. Trudno, zagryzę zęby i przeczytam :D
OdpowiedzUsuńFolletta chcę kiedyś przeczytać, konkretnie dwa cykle: "Filary Ziemi" i "Stulecie" :)
UsuńPoza tym jako pocieszenie potraktuj fakt, że to cykl skończony ;) więc nie będziesz musiał się obawiać czy wydawca się nie rozmyśli i nie wyda kolejnego tomu ;)