Stephen King, Przebudzenie

Coś się stało

Stephen King, Przebudzenie
tytuł oryginalny: Revival
przekład: Tomasz Wilusz
wydawnictwo: Prószyński i S-ka
data wydania: 13 listopada 2014 r.
liczba stron: 536
ISBN: 978-83-7961-070-9
okładka: broszurowa ze skrzydłami

Po nie do końca spełniającej moje oczekiwania lekturze Pana Mercedesa, pierwszej powieści detektywistycznej, jaką popełnił King, z niecierpliwością czekałam na dzień, w którym w moje ręce trafi Przebudzenie. Liczyłam na to, że tym razem proza króla horroru sprawi mi większą przyjemność. I tak, całe szczęście, było, choć nie jest to powieść bez wad.

Rok 1962. Do małego miasteczka w Nowej Anglii wprowadza się nowy pastor, Charles Jacobs, wraz ze swoją rodziną: piękną żoną Pasty i dwuletnim synem Morriem. Duszpasterz jest młody, co budzi obawy wśród dość konserwatywnej społeczności, lecz bardzo szybko okazuje się, że jego kazania spotykają się z aprobatą wiernych. Ponadto Jacobs potrafi dotrzeć z naukami do dzieci, a na dodatek stara się zarazić je swoją pasją, jaką jest energia elektryczna. Wśród nich znajduje się mały Jamie Morton, ośmioletni chłopak, zafascynowany postacią Charlesa.

Sielankowe życie pastora zmienia się wraz z tragedią, jaka sprawia, że mężczyzna odsuwa się od Boga i porzuca stan duchowny. Wydarzenie to, nazywane później dniem Strasznego Kazania, odciska swoje piętno na wszystkich mieszkańcach miasteczka, najbardziej zaś na duszy młodego Jamiego, który przez długie lata będzie nie mógł sobie poradzić z usłyszanymi tego dnia słowami.

Przebudzenie Stephena Kinga nie jest typowym horrorem, raczej powieścią grozy, choć z początku przypomina książkę obyczajową. Wydarzenia w niej opisane czytelnik poznaje z punktu widzenia Jamiego Mortona, wrażliwego chłopaka, który bardzo szybko zaprzyjaźnił się z pastorem Jacobsem i głęboko przeżył wszystkie zdarzenia, jakie miały miejsce do dnia Strasznego Kazania. Choć chłopcu wydawało się, że nigdy już nie spotka swojego przyjaciela z dzieciństwa, los jeszcze nieraz skrzyżuje ich ścieżki, a każde kolejne spotkanie było coraz dziwniejsze.

(...) każdy musi doświadczyć jednego czy dwóch cudów, choćby po to, by uzyskać dowód, że życie to coś więcej niż tylko długa, mozolna wędrówka od kołyski po grób.

Jak już wspomniałam, początek historii jest zwyczajny i nie przypomina mrożących krew w żyłach opowieści, do których przyzwyczaił swoich czytelników King. Po spokojnym wstępie i wlokących się pierwszych rozdziałach w okolicach połowy powieści wreszcie coś zaczyna się dziać i im bliżej finału, tym trudniej oderwać się od książki. Niemniej jednak w najnowszej powieści króla horroru zdarzają się momenty nie wnoszące nic istotnego do fabuły, mające na celu tylko przedłużenie opowiadanej historii. Jednakże czytelnicy, mający za sobą lekturę innych dzieł tego autora, wiedzą, że to jego maniera pisarska i trzeba się po prostu do niej przyzwyczaić. Lecz kiedy już przebrnie się przez te nieco nużące fragmenty, odbiorca widzi, że ma przed sobą dobrą powieść grozy z atmosferą, która z każdym kolejnym rozdziałem staje się coraz gęstsza i mroczniejsza.

W Przebudzeniu dużą uwagę King poświęcił hobby pastora, jakie z czasem przerodziło się w obsesję. W jaki sposób to, co kiedyś sprawiało przyjemność, powoli wypiera wszystko inne i skupia całą uwagę człowieka. Zainteresowanie przekształca się w chorobliwą pasję, wyniszczającą zarówno umysł, jak i ciało, co w powieści prezentuje postać Charlesa Jacobsa.

Osoby, które choć trochę wiedzą o prywatnym życiu pisarza, zauważą również wątki autobiograficzne, kiedy to King był uzależniony od alkoholu i narkotyków. Praktycznie sięgnął dna, lecz z pomocą rodziny, a przede wszystkim jego żony Tabithy, udało mu się pokonać nałóg, który odbija się teraz echem w sporej ilości jego książek.

Bohaterowie pojawiający się w Przebudzeniu są wyraziści i budzą emocje. Kingowi udał się duet dwu protagonistów: Jamiego i Jacobsa. Z pozoru bardzo różnią się od siebie, lecz jeśli przyjrzy się im bliżej, łatwo jest zauważyć łączące ich cechy. Obaj są silnymi osobowościami, które wpływają na swoje otoczenie i siebie nawzajem. Pozostałe postaci, jakie napotyka się na kartach powieści, uzupełniają historię. Mają swój charakter, nie są płaskie i beznamiętne.

W Przebudzeniu King każe swoim czytelnikom zastanowić się nad wizją Boga, jaką narzuca religia, oraz nad tym czy istnieje życie po śmierci. Czy po prostu przestaje się istnieć, czy może czeka na człowieka „drugie”, wieczne życie i jak ono wygląda. I przyznam, że to, jak do sprawy podszedł autor, niejedną osobę przyprawi o gęsią skórkę.

Przebudzenie to książka, którą czyta się dobrze i szybko. Choć momentami nieco nudzi to wraz z kolejnymi rozdziałami rośnie zainteresowanie nią i chęć poznania dalszych wydarzeń, a jej zakończenie dosłownie zelektryzuje czytelnika. Takiego właśnie Kinga uwielbiam!

 Recenzja napisana dla portalu eFantastyka.pl