#Diabelski Kociołek Book TAG

Jakiś czas temu Karolina z bloga Kultura czytania zaprosiła mnie do udziału w kolejnej zabawie blogowej. Niniejszy TAG dotyczy spraw, w których każda wiedźma jest mistrzynią, czyli... przyrządzaniu magicznych eliksirów, trucizn i innych magicznych napoi.

Zapraszam do wiedźmiej chatki na wspólne gotowanie. Potrzebne nam będzie:

OKO TRASZKI, czyli najładniejsza i jednocześnie najmroczniejsza okładka książki

Okładka najnowszej części Chłopców jest intrygująca. Im dłużej się na nią patrzy, tym więcej dostrzega się szczegółów, które wyróżniają ją na tle innych. No i Pan Proper jest na pierwszym planie! Recenzja.

SZCZYPTA GNILCA, czyli ulubiona książka z nieumarłymi, zombie i innymi żywymi trupami

To właśnie od tej książki zaczęła się moja miłość do nieumarłych. Choć seria Przegląd Końca Świata jest bardziej thrillerem – a nawet thrillerem politycznym – to zombie są jego istotnym tłem. Powieści Miry Grant mocno wciągają czytelników i spodoba się nawet osobom, które nie przepadają za literaturą z żywymi trupami w tle. Recenzja.

WŁOS JEDNOROŻCA, czyli książka z magicznym lub mitologicznym stworzeniem

Tej książce powinno patronować hasło: „Nigdy nie wierz reklamie”. Bo czasem to cudowne magiczne stworzenie, które przyczyniło się (czyt. umarło) do produkcji leku na impotencję/wypadanie włosów/nieprzyjemny zapach z ust/wszy łonowe było tak naprawdę królikiem. Albo kotem. Względnie grzybem na ścianie. Recenzja.

KROPLA KRWI, czyli ulubiony horror, slasher, thriller, w którym leje się posoka

W Kompleksie Boga krew wesoło chlapie i ciapie wszystko wokół. Może określenie wesoło jest nieadekwatne do treści książki, ale prawda jest taka, że powieść ta nie nadaje się dla osób wrażliwych. Jest brutalna, okrutna, posoka leje się strumieniami, a niektóre opisy sprawiają, że można poczuć się cokolwiek nieswojo. Me gusta! Recenzja.

Innymi ciekawymi tytułami, które mogłabym przypisać do tego punktu są: Panowie Salem, czy Oko księżyca (choć to niekoniecznie mój ulubiony slasher, ale krwi i flaków jest tam sporo).

PODOBIZNA VOODOO, czyli postać, nad którą wisi bądź zdaje się wisieć jakaś klątwa

W Ostatnim pasażerze mamy i klątwę, i duchy, i klasyczny – choć w żadnym przypadku nie sztampowy! – motyw nawiedzonego statku. Powieść autora Apokalipsy Z to rewelacyjne ghost story! Recenzja.

GARŚĆ SKAŻONEJ ZIEMI, czyli literackie miejsce, w którym zdecydowanie nie chcielibyście mieszkać

Kurczę, trudne pytanie. O wiele łatwiej byłoby mi napisać gdzie chciałabym mieszkać, wliczając w to postapokaliptyczne uniwersa. Ale jeśli już miałabym odpowiedzieć na to pytanie, to myślę, że Panem z Igrzysk Śmierci nie jest zbyt ciekawym miejscem. Zostać wybranym tylko po to, by dać się zabić ku uciesze tłumów. Nope, poproszę bilet jednokierunkowy do Śródziemia, stacja docelowa: Shire.

LIŚĆ MANDRAGORY, czyli literacka scena, która wywołała w Was krzyk przerażenia

Krzyk może nie, ale było mi bardzo... hmm... niekomfortowo czytać ten fragment grubo po północy. Mam tu na myśli scenę, w której Paul Craddock, opiekun prawny Jessiki, nabiera coraz większej pewności, że od czasu katastrofy lotniczej z jego podopieczną jest coś nie tak. Recenzja.

Paul Craddock, opiekun Jessiki Craddock

I składnik specjalny, w tym wypadku to NAJCZYSTSZA Z ŁEZ, czyli Wasz ulubiony bohater, który byłby zdolny uratować Was z każdej opresji...

Z opresji mogłoby mnie ratować co najmniej kilku bohaterów:
• Geralt – tak, zdaję sobie sprawę, że nie jestem jedyna w tym typie, no ale... kurczę, to jest Geralt! Biały Wilk! No która nie chciałaby zostać przez niego uratowana?!
• Aragorn – co tu dużo pisać: mężczyzna idealny.
• Tarjei – moja miłość z Sagi o Ludziach Lodu. Jeden z Wybranych. Ileż ja w młodości łez wylałam w trakcie lektury fragmenty, w którym ginie... Płakało mi się za każdym razem, a SoLL przeczytałam w całości co najmniej cztery razy.