[11] Mój pierwszy raz z...

Jak pisałam w zeszłym tygodniu, w najbliższych piątkowych felietonach, będę przybliżać kulisy moich spotkań z polskimi pisarzami.

Dzisiejsze spotkanie w ramach Mojego pierwszego razu z... ma na celu zapoznanie Was po trosze z sylwetką jednego z moich ulubionych polskich pisarzy gatunku fantasy oraz to, w jaki sposób się z nim poznałam.

Przed Wami... Jakub Ćwiek.

Jakub Ćwiek urodził się w Opolu, dnia 24 czerwca 1982 roku. Urodził się, gdy jego rodzice jeszcze studiowali, więc pierwsze trzy lata spędził w jednym z akademików, z całym mnóstwem wujków i cioć. Gdy rodzice skończyli studia, przeprowadzili się do Głuchołaz. Tam Jakub dołączył do harcerstwa oraz grywał w amatorskim teatrze oraz próbował swoich sił w pisaniu.

Studiował kulturoznawstwo i scenariopisarstwo na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach.

Prywatnie jest ojcem Zuzi i Samuela, który deklaruje się iść w ślady taty i zostać pisarzem.

Cechą charakterystyczną twórczości Jakuba Ćwieka jest zamiłowanie do nawiązywania w swojej prozie do szeroko pojętej popkultury oraz mitologii.

Szczególnie silnie przejawia się to w dwu cyklach jego autorstwa: Kłamcy i Chłopcach.

Był wielokrotnie nominowany do Nagrody Zajdla.

Po raz pierwszy z powieściami Jakuba Ćwieka spotkałam się... w bibliotece, co już Was dziwić nie powinno. Wśród książek z działu Fantastyka wyszperałam jedną, o tytule, który mnie zainteresował. Kłamca. Przeczytawszy blurb, który w kilku zdaniach wspominał coś o chrześcijańskich aniołach i nordyckich bogach. Zapowiadało się ciekawie, wzięłam.
Do czytania zasiadłam jeszcze tego samego dnia i... nawet nie wiem kiedy skończyłam czytać książkę. Podobała mi się szalenie, w szczególności ów mix-up mitologii skandynawskiej z kulturą chrześcijańską, a Loki... ten drań z miejsca skradł moje serce.
Loki, Kłamczuch i nieodłączna wykałaczka – lepiej być nie mogło.

Następna wyprawa do biblioteki zaowocowała znalezieniem drugiego tomu serii, Kłamca 2: Bóg marnotrawny. Niestety, kolejny tom – trzeci – był już w bibliotece niedostępny. Ponadto miałam spore problemy z dostaniem go gdziekolwiek w księgarni. Dopiero jakiś czas później tytuł ten został wznowiony, a ja systematycznie kupowałam sobie wszystkie tomy serii, która kończy się słowami:

A gdy oklaski ustały, w loży na fotelach zostały już tylko wykałaczka i stary pluszowy miś.

I tak zaczęła się moja przygoda z panem Ćwiekiem. Sporo jego książek mam już przeczytanych, ale kilka nadal przede mną, w tym wyczekiwana trzecia część Chłopców.

A Wy? Znacie powieści Jakuba Ćwieka? Co o nich sądzicie?