Mark Frost. Paladyn tom 1. Proroctwo

Otwórz wszystkie drzwi i przebudź się

Mark Frost, Paladyn tom 1. Proroctwo

tytuł oryginału: The Paladin Prophecy

przekład: Andrzej Górka

cykl: Paladyn tom 1

wydawnictwo: Remi
data wydania: 7 lutego 2014 r.
liczba stron: 544
ISBN: 978-83-63142-46-9
okładka: broszurowa ze skrzydełkami

Rodzice od zawsze nakazywali swoim dzieciom, by starały pokazać się z jak najlepszej strony, by rozwijały swoje umiejętności. By dobrze się uczyły, brały udział w rozmaitych konkursach, bo kto wie, może zostaną zauważeni przez jakiegoś łowcę talentów, co otworzy im drogę do przyszłej kariery. Tak jest zazwyczaj w większości rodzin z dziećmi. Aż trudno sobie wyobrazić sytuację, w której rodzice wręcz nakazują swojemu utalentowanemu pod wieloma względami dziecku, aby... było przeciętne, zarówno w szkole, jak i poza nią. Wszystko po to, by uchronić jego życie.

Will West jest z pozoru zwyczajnym nastolatkiem. W szkole niespecjalnie przykłada się do nauki, w sporcie osiąga niezbyt imponujące wyniki. Nie nawiązuje też przyjaźni, bowiem jego rodzina – ze względu na pracę ojca – dość często się przeprowadza. Odkąd tylko pamięta, Will zawsze słyszał od swoich rodziców, że ma się nie wyróżniać. Nie znał powodu ich decyzji, lecz robił to, o co prosili jego rodzice. Pewnego dnia jego życie zmienia się o sto osiemdziesiąt stopni. Z niewiadomych powodów ścigają go tajemniczy ludzie, których ledwo udaje mu się zgubić. W szkole zaś zostaje wezwany do dyrektora, od którego dowiaduje się, że zainteresowała się nim pewna elitarna szkoła, której władze chcą, by podjął u nich naukę. Cała sytuacja wydaje się Willowi nierealna, lecz gdy ofiarami facetów w czerni padają rodzice chłopaka, decyduje się on na ucieczkę. Jego schronieniem ma się okazać owa prywatna szkoła, która tego samego dnia chciała go do siebie przyjąć. Lecz nawet w tym bezpiecznym, odizolowanym schronieniu Will nie do końca jest bezpieczny, bowiem tajemniczy mężczyźni nie zamierzają odpuścić i zrobią wszystko, by go dopaść...

Paladyn tom 1. Proroctwo jest czwartą powieścią autorstwa Marka Frosta, amerykańskiego pisarza oraz scenarzysty telewizyjnego i kinowego. Wcześniej, oprócz filmowych dzieł – z których niewątpliwie najsłynniejsze są Miasteczko Twin Peaks i Fantastyczna Czwórka – pisał książki skierowane głównie do dorosłego czytelnika. Teraz dał się poznać jako autor literatury młodzieżowej, bowiem do takowej Proroctwo się zalicza.

Do powieści skierowanych do nastolatków podchodzę trochę jak pies do jeża. Za każdym razem obawiam się czy znajdę w opowiadanej historii coś dla siebie. Pomijam nawet kwestię wieku, bo „naście” lat to ja miałam „naście” lat temu. Przede wszystkim obawiam się banalności i uproszczeń, które skutecznie mogłyby mi odebrać przyjemność z lektury. Całe szczęście w przypadku pierwszego tomu serii Paladyn było zupełnie odwrotnie, lektura sprawiła mi naprawdę dużo radości.

– Na Jowisza – sapnął zdumiony Nick. – Wiesz, co to oznacza, prawda?
– Nie – powiedział Will.
– Village People znowu się zeszli.
– I najwyraźniej zamierzają zagrać na pikniku historycznym – dodał Adżaj.

Akcja Paladyna. Proroctwo przykuwa już od pierwszych stron i naprawdę nie sposób jest się oderwać od tej historii. A zaczyna się jak film sensacyjny – od sceny pościgu, w której główny bohater zmuszony jest uciekać przed nieznanymi napastnikami. Następnie dostaje list z zaproszeniem do ekskluzywnej, prywatnej szkoły, w której uczniowie – najlepsi z najlepszych – mają dostęp do najnowocześniejszych rozwiązań technologicznych. Szybko jednak okazuje się, że nie jest to kraina mlekiem i miodem płynąca, bowiem jakiś czas wcześniej reaktywowane zostało tajemnicze szkolne bractwo, które – jak się z czasem okaże – jest w jakiś sposób powiązane z ludźmi, którzy ścigają głównego bohatera, Willa. Mogę Was zapewnić, że to zaledwie kilka z wielu wątków, które pojawiają się w tej książce. Czarnych charakterów jest sporo, niespodziewanych zwrotów akcji jeszcze więcej, lecz wszystko zostało tak skonstruowane, tak napisane, że poszczególne wątki w odpowiednich momentach powieści zazębiają się i wszystko zaczyna się ze sobą łączyć w logiczną całość.

Całe życie był uczony, by nigdy i nikomu nie ufać. Teraz ma się odsłonić? Ukrywał się przed światem tak długo, że bał się, iż jeśli przestanie udawać, nie będzie wiedział, kim naprawdę jest.
Po wszystkim, co przeżył i czego dowiedział się w ciągu dwóch ostatnich dni, nie był nawet pewny, czy może zaufać samemu sobie.

Bohaterowie powieści to – jak należałoby się spodziewać po literaturze młodzieżowej – nastolatki. Wśród nich wyróżnia się Will, główna postać, będący niejako przyczyną rozpętującej się dookoła burzy. Jest to dość skryty w sobie chłopak, co niewątpliwie jest zasługą rodziców, którzy nalegali, by się nie wyróżniał ze swoimi zdolnościami, a tych talentów kilka ma. Nigdy nie miał nawet jednego zaufanego przyjaciela, któremu mógłby opowiedzieć o dręczących go wątpliwościach czy z którym mógłby po prostu, tak od serca, pogadać. Jednakże bardzo szybko zyskuje garstkę kompanów, jak się dość szybko okaże, bardzo podobnych do niego samego. Nick, Adżar, Elsie i Brooke – nowi współlokatorzy Willa w nowej szkole na pierwszy rzut oka całkowicie do siebie nie pasują, mają bardzo różne charaktery i niektóre z ich upodobań wręcz działają na nerwy pozostałym. Jednakże pojawienie się Willa sprawia, że grupa bardzo się do siebie zbliża i postanawiają pomóc chłopakowi w rozwiązaniu zagadki, która sprowadziła go do Centrum Nauczania Zintegrowanego.

Niektórzy czytelnicy pewnie przyczepią się do tego, że jak na piętnastolatki grupka ta jest niebywale rozwinięta, wysportowana, inteligentna ponad przeciętną. Że prawie w niczym nie przypominają rozkapryszonej, grymaszącej i kłótliwej młodzieży znanej nie tyle z telewizji, co z samego życia. Że są po prostu nierealni. Jednakże należy pamiętać, że owa elitarna szkoła, do której uczęszczają, gromadzi w swoich progach młodzież ze wszech miar wyjątkową, uzdolnioną, więc wcale nie powinno nikogo dziwić, że są oni zarazem bardziej dojrzali od swoich rówieśników. Może z wyjątkiem Nicka, ale i on jest na swój sposób bardzo pocieszny i uroczy.

Był to wychudzony olbrzym, wisiała na nim poplamiona, wstrętna skóra, prawie cały pokryty był długą, cuchnącą szczeciną. Jego chude ramiona kończyły się szponami. Spomiędzy żeber nagiej klatki piersiowej wyzierały oczy i poruszające się kończyny, jakby wewnątrz uwięzione były jakieś istoty. Ostre niczym żyletki zęby odsłaniał groteskowy, szyderczy uśmiech, żółte i zapadnięte oczy pałały żądzą mordu.

Paladyn. Proroctwo napisany został żywym, elastycznym językiem. Obawiałam się pewnej sztuczności, która często się pojawia w momencie, gdy osoba dorosła pisze o nastolatkach, starając się przy tym używać jej typowego języka i stylu mówienia. U Frosta całe szczęście nie pojawiło się nic sztucznego, wymuszonego.

Książkę czyta się, wróć, pochłania, z ogromną przyjemnością. Choć jest to mała cegiełka – ponad pięćset stron – to mi przeczytanie tej pozycji zajęło raptem jakieś dwa dni. Strona leciała za stroną, rozdział za rozdziałem, a ja nawet nie wiem w którym momencie byłam już w połowie. Dodając do tego niesamowitą atmosferę powieści, na którą składają się niezliczone, coraz to nowe pytania pozostające bez odpowiedzi i ogromną tajemnicę, która może mieć wpływ na losy Ziemi, a wszystko to doprawione sporą ilością niezbędnego humoru... Przednia zabawa gwarantowana. I choć nastolatką już nie jestem od wielu lat, to z niecierpliwością czekać będę na kolejny tom serii Paladyn.

Cykl Paladyn:

| Proroctwo | Przymierze | Rouge |

Za możliwość przeczytania książki serdecznie dziękuję portalowi Kostnica